تحلیل و ارائه راهکارهای بهینه سازی ترافیک و حمل و نقل شهری در شهرهای کوچک با تاکید بر رویکرد توسعه پایدار و سریع الاجرا (مطالعه موردی شهر جعفرآباد)

با گسترش پدیده شهرنشینی حمل و نقل در شهرها ابعاد گسترده ای به خود گرفته و پاسخگوی نیازهای ترافیکی مردم در سطح شهرها نیست. استفاده از سیستم های حمل و نقل عمومی جهت جابجایی مردم امری ضروری به نظر می رسد. آنچه مسلم است توسعه شبکه حمل و نقل شهری در شهرهای ایران هم به عنوان مهم ترین چالش شهری مطرح بوده است. افزایش قابل توجه زمان جابجایی، افزایش تصادفات، آلودگی هوا و نزدیک شدن میزان آلودگی هوا به مرزهای تهدید سلامت انسانی از تبعات سیستم حمل و نقل ناپایدار در مناطق شهری است. به طور حتم پایداری تنها با ایجاد تغییرات در طراحی الگوهای استفاده و مدیریت وسایل نقلیه حاصل نمی شود بلکه باید تغییراتی در نحوه تفکر نسبت به شناخت و ارزشیابی راهکارهای ممکن برای حل مشکلات حمل و نقل ایجاد شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل وضعیت موجود ترافیک و حمل و نقل شهری و ارائه راهکارهای بهینه سازی، پایدار شهر جعفرآباد را به عنوان مطالعه موردی مورد بررسی قرار داده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات اسنادی، برداشت های میدانی و تحلیل شاخص های حمل و نقل پایدار گردآوری شده اند. نتایج تحقیق نشان می دهد که ضعف در زیرساخت های حمل و نقل عمومی، غلبه استفاده از خودروی شخصی و کمبود فضاهای پیاده محور از مهم ترین عوامل ایجاد مشکلات ترافیکی در شهر جعفرآباد هستند. در پایان راهکارهایی نظیر تقویت حمل و نقل عمومی محلی، توسعه مسیرهای پیاده و دوچرخه، مدیریت هوشمند ترافیک و بهبود ساختار کالبدی معابر با رویکرد توسعه پایدار پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

ترافیک ، شهری ، حمل و نقل ، پایدار ، شهرهای کوچک ، توسعه پایدار ، شهر جعفر آباد