چالش ارتعاش و آسیب به سازه ساختمانهای قدیمی و تاریخی مجاور خطوط راه آهن سریع السیر ایران

احداث خطوط ریلی سریع السیر در ایران ارتعاشات ناشی از تردد قطارها را به تهدیدی جدی برای سازه ی ساختمانهای قدیمی و تاریخی مجاور تبدیل خواهد کرد. این پژوهش با تمرکز بر مسیر راه آهن مشهد-تهران و به کارگیری روش شناسی ترکیبی شامل شناسایی ۱۹ ساختمان فرسوده در فاصله ی کمتر از ۲۰ متری خط ریلی و مرور سیستماتیک ادبیات نشان می دهد آستانه های بحرانی حداکثر سرعت ذره (PPV) برای سازه های تاریخی و قدیمی به ترتیب ۳ mms ایجاد ترک در سازه های قدیمی و ۵ mms ترک های عرضی (عمیق) است. راهکارهای حفاظتی شامل اجرای ترانشه های جاذب ارتعاش با ترکیب بتن متخلخل و نانوذرات سیلیس کاهش ۷۰٪ انرژی امواج، تقویت سازه ها با ورق های FRP در نقاط بحرانی، استقرار سامانه پایش هوشمند با سنسورهای بی سیم برای نظارت بلادرنگ، و تدوین استاندارد ملی انطباق یافته با شرایط ایران می باشد. اجرای فازبندی شده ی این پروتکل های پیشنهادی در بازه ی ۴ ساله ضمن حفظ میراث فرهنگی، پایداری سازه های مجاور را تضمین می کند.

کلیدواژه ها:

ارتعاشات ، ریلی ، قطار سریع السیر ، حداکثر سرعت ذره ، مسیر مشهد-تهران