تحلیل تاثیر برنامه ریزی شهری پایدار و نقش آن در حفاظت از محیط زیست

گسترش شتابان شهرنشینی و تمرکز جمعیت در مناطق شهری پیامدهای گسترده ای بر ساختارهای زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی شهرها بر جای گذاشته است. افزایش آلودگی هوا، کاهش منابع طبیعی، تخریب اکوسیستم های شهری و رشد مصرف انرژی، ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی توسعه شهری را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان، برنامه ریزی شهری پایدار به عنوان یکی از مهم ترین رویکردهای مدیریتی و راهبردی در قرن بیست و یکم مطرح شده که هدف آن ایجاد تعادل میان توسعه کالبدی شهر، حفاظت از محیط زیست و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان است. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی - توصیفی به بررسی نقش برنامه ریزی شهری پایدار در بهبود شاخص های زیست محیطی و افزایش تاب آوری شهری می پردازد. نتایج تحقیق نشان می دهد که به کارگیری اصول توسعه پایدار در طراحی شهری، توسعه حمل و نقل پاک، گسترش زیرساخت های سبز و استفاده از فناوری های هوشمند می تواند به کاهش اثرات مخرب زیست محیطی، کنترل مصرف منابع و ارتقای پایداری اکولوژیکی شهرها منجر شود.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی شهری ، پایدار ، محیط زیست ، شهری توسعه پایدار ، تاب آوری شهری ، اکولوژی شهری