بازآفرینی فضاهای رهاشده شهری با رویکرد محله محور راهبردهایی مناسب برای محله های ایران

فضاهای رهاشده شهری در بافت بسیاری از شهرهای ایران به ویژه در هسته ها و محله های تاریخی و صنعتی به معضلی پایدار برای کیفیت زندگی شهری تبدیل شده اند که پیامدهای زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی دارد. بازآفرینی این فضاها با رویکرد محله محور می تواند فرصتی برای ارتقای همبستگی اجتماعی، بهبود کیفیت محیط زیستی، افزایش دسترسی به فضاهای عمومی و تقویت هویت مکان فراهم کند. این مقاله مروری ابتدا چارچوب نظری و مفاهیم کلیدی بازآفرینی شهری، زمین رهاشده و محله محور را بررسی نموده سپس با تکیه بر مطالعات بین المللی و پژوهش های مرتبط با ایران چارچوب نظری و تجربی و همچنین مزایا و چالش های بازآفرینی محله محور فضاهای رهاشده را بررسی می کند و راهبردهایی کاربردی برای اجرای آن در محله های ایران پیشنهاد می دهد. یافته ها نشان می دهد که تحلیل زمینه ای، مشارکت فعال، شهروندی، طراحی منعطف، استفاده از ابزارهای داده محور فضایی و مدل های تصمیم یار، سیاست گذاری یکپارچه و جهت گیری چندبعدی اجتماعی، زیست محیطی، اقتصادی در ادبیات پژوهشی با تقویت پایداری اجتماعی و زیست محیطی همراه گزارش شده اند و در صورت وجود سازوکارهای حکمرانی محلی با کاهش احتمال بروز تبعات منفی مانند جنتریفیکیشن، نوسازی رانشی مرتبط دانسته شده اند.

کلیدواژه ها:

فضاهای رهاشده ، بازآفرینی شهری ، محله محور