تبیین مفهومی مدل سازی توسعه شهری مبتنی بر نظریه پیچیدگی

درک سیستم توسعه شهری پیش نیاز فرایندهای مرتبط با مدل سازی و پیش بینی روندهای آتی در حوزه کاربری زمین شهری و اثرات اکولوژیکی آن می باشد. از آنجایی که توسعه شهری متاثر از ایفای نقش مجموعه ای از عوامل مختلف با الگوهای رفتاری متفاوت است بنابراین می توان گفت که درک علمی از توسعه شهری باید مبتنی بر اصول نظریه پیچیدگی و یک چارچوب میان رشته ای باشد. تجزیه و تحلیل نظری امکان انتخاب روش های مناسب مدل سازی در محیط های سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) فراهم می سازد. این مقاله ابتدا یک مدل مفهومی برای تعریف توسعه شهری و پیچیدگی آن ارائه می کند که در آن مکانیزم عواملی همچون پیچیدگی، مکانی، زمانی و تصمیم گیری به صورت جداگانه مورد کنکاش قرار می گیرند. در این مقاله مدلی مفهومی با روش های امروزی مدل سازی در برنامه ریزی شهری ارائه شده و کاربرد و امکان پیوند روش هایی همچون مدل اتوماسیون سلولی، مدل فرکتال، مدل شبکه های عصبی، مدل چندعاملی و مدل آمار فضایی مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله اجرای عملیاتی روش های معمول بر اساس معیارهایی مانند قابلیت، تفسیر، نیاز به داده ها و بکارگیری آن در سیستم اطلاعات جغرافیایی را ارزیابی می کند.

کلیدواژه ها:

اتوماسیون سلولی ، مدل شبکه های عصبی ، مدل چندعاملی ، مدل آمار فضایی ، مدل فرکتال