تحلیل شیوه های مداخله نهادهای مسئول بازآفرینی شهری

بازآفرینی به معنای بازتولید یا ترمیم طبیعی بخشی از یک تمامیت زنده است که در معرض نابودی قرار گرفته است. بازآفرینی از طریق بهبود حیات، محیطی، اقتصادی و اجتماعی شهر به دست می آید و طیف وسیعی از فعالیت ها را توصیف می کند که زندگی جدیدی به مناطق فرسوده و کهن شهر می بخشند و بدین لحاظ باعث تجدید حیات ساختمان ها، زیرساخت ها، تاسیسات شهری و محیط ساخته شده می شود و منجر به توسعه مجدد ساختارهایی می گردد که پایان عمر مفیدشان فرارسیده است. یکی از پرچالش ترین مباحث مطرح در چند دهه اخیر موضوع بازآفرینی شهری و حل چالش بافت های فرسوده و ناکارآمد شهری است. همراه با بروز مسائل مسترده در شهرها، افزایش اهمیت توسعه از درون و جلوگیری از پراکندگی شهرها در کنار مطرح شدن شاخص هایی مانند کیفیت زندگی و لزوم احیای اجتماعی و اقتصادی نواحی شهری و افزایش سرزندگی در میان آن ها سبب شدند که الگوهای بازآفرینی شهری بیش از پیش مورد توجه قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، زیرساخت های شهری ، نهادهای مسئول