طراحی شهری برای زندگی پایدار و انسان محور

شهر پیاده مدار رویکردی نوین در برنامه ریزی و طراحی شهری است که هدف آن بازگرداندن نقش انسان به عنوان عنصر اصلی فضاهای شهری و کاهش وابستگی به خودروهاست. این مقاله ضمن تبیین مفاهیم و اصول شهر پیاده مدار به بررسی ویژگی ها، چالش ها و راهکارهای تحقق این رویکرد در شهرهای معاصر ایران می پردازد و نمونه هایی از تجارب موفق جهانی را مرور می کند.

کلیدواژه ها:

شهر پیاده مدار ، پیاده روی ، حمل و نقل ، پایدار ، سرزندگی ، شهری ، کاربری مختلط ، ایمنی عابر پیاده