طراحی پایدار ساختمان با در نظر گرفتن شرایط ژئوتکنیکی سایت

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 40

فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICST05_0911

تاریخ نمایه سازی: 10 مهر 1405

چکیده مقاله:

طراحی پایدار ساختمان در سال های اخیر به عنوان یکی از مهم ترین رویکردها در حوزه مهندسی عمران و معماری مطرح شده است؛ رویکردی که با هدف کاهش مصرف منابع طبیعی، افزایش بهره وری انرژی، کاهش هزینه های چرخه عمر ساختمان و ارتقای کیفیت محیط زیست دنبال می شود. در این میان یکی از عوامل بنیادینی که می تواند بر میزان موفقیت طراحی پایدار تاثیرگذار باشد شرایط ژئوتکنیکی سایت پروژه است. ویژگی های فیزیکی و مکانیکی خاک، لایه بندی زمین، ظرفیت باربری، میزان تراکم پذیری، سطح آب زیرزمینی، پتانسیل نشست و نیز خطراتی نظیر روان گرایی، لغزش و ناپایداری شیب از جمله پارامترهایی هستند که می توانند تصمیمات طراحی معماری، سازه ای و اجرایی را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار دهند. بی توجهی به این عوامل در مراحل ابتدایی طراحی علاوه بر افزایش هزینه های ساخت و نگهداری می تواند باعث کاهش عمر مفید ساختمان، افزایش مصرف مصالح و کاهش سطح ایمنی و پایداری پروژه شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شرایط ژئوتکنیکی سایت در فرآیند طراحی پایدار ساختمان انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی و مطالعه منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و گزارش های فنی مرتبط با طراحی پایدار و مهندسی ژئوتکنیک است. در این مطالعه تاثیر پارامترهای ژئوتکنیکی بر انتخاب نوع پی، سیستم سازه ای، روش های بهسازی خاک، الگوی استقرار ساختمان در سایت و بهینه سازی مصرف مصالح مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین تلاش شده است تا ارتباط میان تحلیل های ژئوتکنیکی و راهبردهای پایداری در طراحی ساختمان تبیین شود. یافته های پژوهش نشان می دهد که توجه به شرایط ژئوتکنیکی در مراحل اولیه طراحی امکان انتخاب راهکارهای مناسب تر و اقتصادی تر را فراهم کرده و از بروز مشکلاتی نظیر نشست، نامتقارن ترک خوردگی، ناپایداری سازه و تخریب زودهنگام جلوگیری می کند. افزون بر این انطباق طراحی با ویژگی های زمین می تواند به کاهش عملیات خاک برداری و بهسازی غیر ضروری، کاهش مصرف بتن و فولاد، صرفه جویی در انرژی و کاهش اثرات زیست محیطی پروژه منجر شود. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که طراحی پایدار ساختمان بدون توجه به شرایط ژئوتکنیکی سایت، ناقص و ناکارآمد خواهد بود؛ از این رو یکپارچه سازی مطالعات ژئوتکنیکی با فرآیند طراحی معماری و سازه ای به عنوان یکی از الزامات اساسی در دستیابی به ساختمان های ایمن، اقتصادی، بادوام و سازگار با محیط زیست باید مورد توجه جدی قرار گیرد. این تحقیق می تواند زمینه های مناسب برای توسعه رویکردهای میان رشته ای در طراحی و اجرای پروژه های ساختمانی فراهم آورد.

نویسندگان

مجید پور فتح اله

دانشجوی دکتری عمران دانشگاه آزاد اسلامی تبریز