ارزیابی سازگاری اقلیمی هاب الکترونیک در شهر پردیس تهران با رویکرد معماری بایونیک

گسترش شهرهای جدید پیرامون کلان شهرها ضرورت طراحی فضاهای تخصصی و فناورانه ای همچون هابهای الکترونیک را افزایش داده است؛ با این حال بی توجهی به شرایط اقلیمی در طراحی این فضاها منجر به افزایش مصرف انرژی و کاهش کیفیت محیطی می شود. شهر پردیس به دلیل شرایط خاص اقلیمی و توسعه شتابان نیازمند الگوهای طراحی هماهنگ با محیط و مبتنی بر رویکردهای پایدار است. هدف این پژوهش ارزیابی سازگاری اقلیمی هاب الکترونیک در شهر پردیس تهران با تاکید بر معماری بایونیک و بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر است. روش تحقیق بر پایه تحلیل داده های اقلیمی بلندمدت، استفاده از مدل های بیوکلیماتیک و استخراج راهبردهای طراحی غیر فعال به منظور ارائه راهکارهای بهینه در فرم، پوسته و عملکرد انرژی بنا است. نتایج پژوهش نشان می دهد که انطباق فرم و سازمان فضایی ساختمان با ویژگی های اقلیمی منطقه می تواند نقش موثری در کاهش بار سرمایشی و گرمایشی و افزایش آسایش حرارتی کاربران داشته باشد. همچنین تلفیق اصول معماری بایونیک با سامانه های انرژی تجدیدپذیر، زمینه دستیابی به الگوی طراحی پایدار و کارآمد برای هاب های الکترونیک در شهر پردیس را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، پایداری ، بایونیک ، هاب الکترونیک ، بیوکلیماتیک