بررسی تاثیر گیاهان بومی بر طراحی منظر پایدار شهری با تاکید بر ابعاد زیست محیطی و اجتماعی

امروزه گسترش شهرنشینی، افزایش ساخت و سازهای شهری و کاهش ارتباط انسان با طبیعت موجب بروز مشکلات متعددی در محیط های شهری شده است. در این میان طراحی منظر پایدار به عنوان یکی از رویکردهای مهم در ارتقای کیفیت محیط شهری نقش موثری در حفظ منابع طبیعی، افزایش تنوع زیستی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کند. یکی از مهم ترین مولفه های این رویکرد استفاده از گیاهان بومی در طراحی فضاهای سبز شهری است. گیاهان بومی به دلیل سازگاری طبیعی با شرایط اقلیمی و اکولوژیکی هر منطقه ظرفیت بالایی در کاهش مصرف آب، کاهش هزینه های نگهداری، افزایش تاب آوری محیطی و تقویت هویت طبیعی شهرها دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از گیاهان بومی در طراحی منظر پایدار شهری انجام شده و تلاش دارد نقش این گیاهان را در ابعاد زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی و زیبایی شناختی مورد تحلیل قرار دهد. روش تحقیق پژوهش حاضر، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع علمی داخلی و خارجی است. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از گیاهان بومی می تواند موجب ارتقای تنوع زیستی، کاهش مصرف منابع، افزایش کیفیت بصری فضاهای شهری و تقویت حس تعلق شهروندان به محیط شود. همچنین یافته ها بیانگر آن است که طراحی منظر مبتنی بر گیاهان بومی علاوه بر کاهش هزینه های مدیریتی می تواند به عنوان راهکاری موثر در جهت دستیابی به توسعه پایدار شهری مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، پژوهش تاکید می کند که توجه به پوشش گیاهی بومی در سیاست گذاری ها و طراحی فضاهای سبز شهری ضرورتی اساسی برای ایجاد شهرهای پایدار، زیست پذیر و هماهنگ با طبیعت محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

گیاهان بومی ، منظر پایدار شهری ، پایداری شهری ، تنوع زیستی ، فضای سبز شهری