مصرف انرژی

افزایش مصرف انرژی در بخش ساختمان و پیامدهای زیست محیطی ناشی از آن به یکی از چالش های مهم در مدیریت انرژی و توسعه پایدار تبدیل شده است. بخش قابل توجهی از مصرف انرژی جهانی به ساختمان ها اختصاص دارد و بخش قابل توجهی از این مصرف مربوط به تامین آسایش حرارتی به ویژه سرمایش فضا در اقلیم های گرم است. در سال های اخیر، استفاده گسترده از سیستم های تهویه مطبوع و سایر تجهیزات سرمایشی منجر به افزایش قابل توجه مصرف برق و در نتیجه تشدید انتشار گازهای گلخانه ای شده است. از این رو استفاده از راهکارهای موثر برای کاهش بار سرمایشی ساختمان ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این مقاله مروری بر روش های مختلف سرمایش فعال و غیر فعال در ساختمان ها ارائه شده است. ابتدا اصول عملکرد هر یک از این روش ها و نحوه تاثیر آن ها بر تعادل حرارتی ساختمان بررسی شده و شرایط فنی کاربرد آن ها و میزان انرژی مورد نیاز مورد تحلیل قرار گرفت. سپس مطالعات علمی انجام شده در این حوزه و مهم ترین نتایج حاصل از آن ها بررسی شد. نتایج مطالعه نشان داد که به کارگیری راهکارهای سرمایش غیر فعال در کنار سیستم های سرمایش فعال می تواند نقش موثری در کاهش بار سرمایشی، کاهش مصرف انرژی و بهبود شرایط آسایش حرارتی در ساختمان ها داشته باشد. همچنین استفاده از فناوری های سرمایش کم انرژی و بهره گیری از ویژگی های اقلیمی و طراحی مناسب ساختمان می تواند وابستگی به سیستم های تهویه مطبوع پر مصرف را کاهش دهد. در مجموع توسعه و به کارگیری ترکیبی از روش های سرمایش فعال و غیر فعال می تواند به عنوان راهکاری موثر برای بهبود بهره وری انرژی و کاهش اثرات زیست محیطی در بخش ساختمان مطرح شود.

کلیدواژه ها:

سرمایش فعال ، سرمایش غیر فعال ، مصرف انرژی ، ساختمان های پایدار