ارزیابی سناریوهای طراحی داخلی مبتنی بر نور طبیعی با استفاده از مدل های دیجیتالی انسان محور

امروزه افزایش مصرف انرژی در ساختمان ها و کاهش کیفیت تجربه کاربران فضا در فضاهای داخلی اهمیت بهره گیری هدفمند از نور روز طبیعی و رویکردهای طراحی مبتنی بر شواهد را بیش از پیش آشکار کرده است. در بسیاری از پروژه های طراحی داخلی ارزیابی سناریوها بدون در نظر گرفتن رفتار واقعی کاربران، الگوهای حضور و نحوه تعامل آنها با فضا انجام می شود. مسئله ای که منجر به ایجاد فاصله میان پیش بینی های طراحی و عملکرد واقعی محیط می گردد این پژوهش با هدف کاهش این شکاف به ارزیابی سناریوهای طراحی داخلی مبتنی بر نور روز طبیعی با استفاده از مدل های دیجیتالی انسانی محور می پردازد. در این راستا، مجموعه ای از سناریوهای طراحی با در نظر گرفتن متغیرهایی همچون نورگیری، سازماندهی فضایی و ویژگی های معماری شبیه سازی شده و رفتار کاربران فضا شامل الگوهای حرکت، زاویه دید و حضور در فضا مورد تحلیل قرار گرفته است. این رویکرد امکان بررسی دقیق تر تعامل میان نور، فضا و انسان را فراهم کرده و تاثیر آن بر شاخص هایی نظیر آسایش بصری، تمرکز کاربران فضا و بهره وری انرژی مورد ارزیابی قرار می دهد. نتایج تحقیق نشان می دهد که به کارگیری مدل های دیجیتالی انسانی محور می تواند دقت پیش بینی عملکرد فضا را به طور قابل توجهی افزایش داده و به بهینه سازی مصرف انرژی و ارتقای کیفیت تجربه کاربران فضا کمک می کند. این روش همچنین بستری کارآمد برای تصمیم گیری آگاهانه در مراحل اولیه طراحی فراهم می آورد و به طراحان داخلی امکان می دهد تا فضاهایی پایدارتر، کاربر محور تر و هماهنگ تر با نیازهای واقعی کاربران فضا خلق نمایند. در مجموع این پژوهش چارچوبی نوین برای ادغام تحلیل رفتار انسانی با طراحی نور محور ارائه می دهد که می تواند به عنوان ابزاری موثر در توسعه طراحی داخلی پایدار مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سناریوهای طراحی داخلی ، نور روز طبیعی ، مدل های دیجیتالی انسان محور