بررسی تاثیر فرم ساختمانهای بلند بر پایداری سازه ای آنها با هدف کاهش مخاطرات زلزله نمونه موردی تاثیر پارامتر شکل پلان

با گسترش روزافزون شهرنشینی و محدودیت های موجود در تامین زمین، ساخت بناهای بلند مرتبه به ضرورتی انکارناپذیر در معماری و مهندسی معاصر تبدیل شده است. یکی از چالش های بنیادین در طراحی و اجرای این سازه ها، تامین پایداری در برابر بارهای جانبی به ویژه نیروی ویرانگر زلزله است. هدف اصلی از انجام این پژوهش واکاوی دقیق تاثیر هندسه پلان بر رفتار لرزه ای ساختمان های بلند و شناسایی فرم های هندسی بهینه جهت کاهش مخاطرات ناشی از زمین لرزه می باشد. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی و تحلیلی بوده و با بررسی مدل های مختلف پلان شامل فرم های منظم و نامنظم در نرم افزارهای تخصصی مهندسی پارامترهایی نظیر جابجایی نسبی طبقات، برش پایه و لنگرهای پیچشی مورد ارزیابی قرار گرفته اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که پلان های متقارن مانند دایره و مربع به دلیل انطباق دقیق مرکز جرم و مرکز سختی پایداری بسیار بالاتری از خود نشان می دهند؛ در مقابل پلان های دارای پس رفتگی مانند فرم های ال شکل و تی شکل به دلیل ایجاد برون مرکزی، شدیدا مستعد آسیب های پیچشی جدی در اعضای سازه ای هستند. در نهایت راهکارهایی فنی جهت اصلاح فرم های نامنظم در مراحل اولیه طراحی معماری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ساختمان ، بلند فرم ، پلان ، پایداری سازه ای ، زلزله ، پیچش لرزه ای