بازطراحی فضاهای میانی (حیاط مرکزی، بالکن، ایوان) در آپارتمانهای معاصر برای احیای حریمهای خانوادگی

گسترش الگوی آپارتمان نشینی در شهرهای معاصر ایران موجب دگرگونی ساختار فضایی مسکن و تضعیف تدریجی نقش فضاهای میانی نظیر حیاط مرکزی، ایوان و بالکن شده است. این فضاها که در معماری سنتی ایران نقش بنیادینی در شکل گیری حریم خانوادگی، تعاملات اجتماعی، تعادل اقلیمی و هویت مکانی داشته اند، در الگوهای معاصر اغلب به عناصر کم کارکرد یا صرفا تزئینی تقلیل یافته اند. پژوهش حاضر با رویکردی از نوع کیفی، تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای منابع علمی منتخب به بازطراحی فضاهای میانی در آپارتمانهای معاصر با هدف احیای حریمهای خانوادگی می پردازد. داده های پژوهش از مجموعه ای از مقالات علمی داخلی مرتبط با حیاط مرکزی، ایوان، بالکن، تراس، آتریوم و فضاهای میانی استخراج شده و از طریق روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهند که فضاهای میانی علاوه بر کارکردهای اقلیمی نقش تعیین کننده ای در تقویت فرهنگ خانواده، حس تعلق به مکان، پیوستگی اجتماعی و کیفیت زندگی ساکنان دارند. بر این اساس الگویی مفهومی برای بازتولید عملکردی فضاهای میانی در معماری آپارتمانی معاصر ارائه شده است که می تواند به عنوان راهبردی موثر در احیای حریمهای خانوادگی و بازتعریف هویت مسکن معاصر ایران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فضاهای میانی ، حیاط مرکزی ، ایوان ، بالکن ، آپارتمان معاصر ، حریم خانوادگی