واکاوی اصول و مولفه های کلیدی در طراحی تخصصی سالنهای نمایش (آدیتوریوم) با تاکید بر استراتژی «عملکرد غالب»

طراحی سالنهای نمایش آدیتوریوم ها به دلیل تنوع کاربری های اجرا شده در آنها از تئاتر و موسیقی ارکسترال گرفته تا سخنرانی ها و همایش ها همواره با چالش هایی جدی در خصوص تضمین کیفیت بهینه بصری و آکوستیکی مواجه است؛ به گونه ای که تفاوت های بنیادین در الزامات آکوستیکی و فضایی هر عملکرد رویکرد متداول چندمنظوره «بودن» را ناکارآمد می سازد. این مسئله منجر به افت کیفیت در تمام کاربری ها می شود. این نوشتار با هدف تبیین اصول طراحی تخصصی سالن ها بر اساس استراتژی «عملکرد غالب» و تعیین مولفه های تاثیرگذار بر فرم کالبدی و ملاحظات فنی، به دنبال ارائه چارچوبی جامع برای تصمیم گیری های اولیه طراحی است. پرسش های اصلی مطرح شده عبارت اند از: مولفه های کلیدی در طراحی سن و کالبد سالن که تحت تاثیر عملکرد غالب قرار می گیرند کدام اند؟ و «استراتژی عملکرد غالب چه تمایزاتی را در ضوابط طراحی فرم های مختلف سالن ها (مانند سالن های با قاب صحنه و بدون قاب صحنه) ایجاد می نماید؟ روش به کار گرفته شده در این پژوهش از نوع تحلیلی توصیفی است که با استناد به منابع تخصصی معماری و مهندسی آکوستیک به توصیف دقیق الزامات طراحی و سپس تحلیل تاثیرات عملکردی بر این الزامات می پردازد. انتظار می رود نتایج حاصل از این بررسی ضمن اثبات ناکارآمدی مفهوم چندمنظوره صرف و ضرورت پذیرش رویکرد «عملکرد غالب» به مشخص شدن تفاوت های کمی و کیفی در ملاحظاتی همچون زمان و اخنش، گرادین صندلی ها، ابعاد سن و ارتفاع فضای بالای آن بر اساس نوع کاربری اصلی سالن مانند تئاتر در مقابل موسیقی ارکسترال منجر شود و در نهایت چارچوبی منسجم برای آغاز فرآیند طراحی تخصصی این فضاها فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

سالن نمایش ، آدیتوریوم ، عملکرد غالب ، آکوستیک ، معماری ، طراحی سن ، قاب صحنه