اصول طراحی و مدیریت فضای سبز با کاربرد گیاهان بومی در فضای سبز شهر تبریز

توسعه و ایجاد فضای سبز لازمه هوای سالم و زیبایی محیط های شهری است. در ایجاد منظر شهری برنامه ریزی و طراحی فضای سبز نقش مهمی ایفا می کنند و تاثیر زیادی در توسعه شهر دارند. انتخاب گونه های فضای سبز شهری، باید بر اساس شرایط آب و هوایی و تنوع گیاهی هر منطقه انجام گیرد تا بتواند تاثیر مناسبی در سیمای شهری داشته باشد. ایجاد فضای سبز پایدار نیازمند انتخاب گونه های مناسب و سازگار با محیط شهری است. در اغلب شهرهای بزرگ مناطق خشک کمبود آب عامل محدود کننده توسعه فضای سبز می باشد. گیاهان بومی زیبا و مقاوم اند و پس از کاشت به مراقبت چندانی نیاز ندارند. این گیاهان مانند یک اکوسیستم طبیعی عمل کرده و برای بسیاری از پرندگان، پروانه ها و حشرات مفید غذا و سرپناه فراهم می آورند. هدف این مقاله بررسی کاربرد گونه های گیاهی بومی در مناظر کلان شهر تبریز است. بنابراین با توجه به نتایج این تحقیق می توان از درختان بومی به لحاظ ویژگی های زیباشناختی، سازگاری با شرایط آب و هوایی و صرفه جویی در مصرف آب در ایجاد و توسعه فضاهای سبز شهری استفاده نمود. در مقاله حاضر، اهمیت و اولویت استفاده از گیاهان بومی در منظر شهری و فضای سبز مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، گونه های بومی ، طراحی ، زیباشناختی