مدولار؛ تدوین الگوی صنعتی سازی هویت گرا در مسکن معاصر

با گسترش بحران مسکن و ضرورت افزایش سرعت ساخت رویکرد صنعتی سازی و معماری مدولار به عنوان راهکاری کلیدی مطرح شده است؛ با این حال غلبه نگاه ماشین انگارانه در این پارادایم منجر به بحران بی هویتی کالبدی و تقلیل مفهوم «خانه» به سلول سکونتی گشته است. هدف اصلی این پژوهش واکاوی رابطه میان مولفه های کالبدی سیستم های مدولار و ادراک هویت، مکان و در نهایت ارائه چارچوبی عملیاتی برای تحقق صنعتی سازی هویت گرا با بهره گیری از تکنولوژی های نسل چهارم صنعت است. این تحقیق از نوع کیفی و با رویکرد تحلیلی-تطبیقی انجام شده است. در بخش نخست مبانی نظری هویت و مدولاسیون استخراج گردید و در بخش دوم، سه الگوی شاخص معماری مدولار شامل مجتمع های پروویت ایگو نماد صلح و یکنواختی، هبیتات ۶۷ رویکرد ارگانیک و خانه های کوهستانی BIG رویکرد هوشمند به صورت موردی (Case Study) مورد واکاوی قرار گرفتند. ابزار تحلیل در این پژوهش جدول تطبیقی مولفه های کالبدی و هویت شناختی است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که ریشه بی هویتی در مسکن، صنعتی نه در ذات تکنولوژی، بلکه در صلبیت چیدمان و عدم مشارکت کاربر نهفته است. واکاوی نمونه های موفق ثابت می کند که تکنیک هایی نظیر تخلخل کالبدی، چیدمان غیرخطی و تفکیک لایه سازه از پوسته پتانسیل بالایی در بازتولید تمایز فردی و قلمروپایی دارند. همچنین مشخص گردید که تکنولوژی های نوین BIM، طراحی پارامتریک و ساخت دیجیتال توانسته اند پارادوکس میان تولید انبوه و هویت اختصاصی را از طریق مفهوم شخصی سازی انبوه حل کنند. در نهایت نتایج پژوهش منجر به تدوین یک ماتریس استراتژیک و با تحلیل محورهای اصلی موضوع را بررسی و با ارائه راهکارهای علمی و اجرایی مناسب این پژوهش به پایان رسید. این مقاله تاکید می کند که انتقال به پارادایم هویت گرا مستلزم تغییر نقش کاربر از یک مصرف کننده منفعل به یک مشارکت کننده فعال در فرآیند پیکره بندی مدول ها تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

معماری مدولار ، هویت ، کالبدی ، شخصی سازی انبوه ، صنعتی سازی مسکن ، طراحی پارامتریک ، تعلق به مکان