تحلیل پارادایم استفاده از متریال در معماری بومی ایران و نقش آن

معماری بومی ایران به عنوان حاصل تعامل انسان اقلیم فرهنگ و فناوری های بومی همواره بر استفاده هوشمندانه از متریال های محلی و پایدار استوار بوده است. این پژوهش با هدف تحلیل پارادایم استفاده از متریال در معماری بومی ایران و بررسی نقش آن در معماری به واکاوی اصول حاکم بر انتخاب کاربرد و عملکرد مصالح بومی می پردازد. در این راستا ضمن تحلیل ویژگی های اقلیمی، فنی و فرهنگی متریال های بومی ظرفیت های آنها در پاسخگویی به نیازهای معماری معاصر مورد بررسی قرار می گیرد همچنین نقش فناوری های نوین نظیر مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM)، شبیه سازی انرژی، فناوری نانو و مصالح هوشمند در بازتفسیر و ارتقای عملکرد این متریال ها تحلیل می شود. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نمونه های شاخص معماری بومی ایران است. یافته ها نشان می دهد که پارادایم متریال در معماری بومی ایران می تواند به عنوان الگویی موثر برای تحقق معماری پایدار هویت محور و همسو با فناوری های نوین در معماری امروز مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری بومی ، ایران ، متریال ، معماری پایدار ، فناوری های نوین