بررسی تاثیر مصالح ساختمانی در کاهش انتشار کربن در ساختمانهای مسکونی اقلیم گرم و خشک

با توجه به افزایش انتشار گازهای گلخانه ای و تشدید بحرانهای زیست محیطی کاهش کربن در صنعت ساختمان به ویژه در اقلیمهای گرم و خشک از اهمیت ویژه ای برخوردار است. بررسی مطالعات انجام شده نشان دهنده آن است که بخش ساختمان حدود ۳۷٪ از کل انتشار جهانی را به خود اختصاص داده که سهم ساختمانهای مسکونی ۲۲٪ برآورد میشود (۲۰۲۰ UNEP). یکی از عوامل کلیدی در کاهش میزان تولید و انتشار کربن انتخاب مصالح ساختمانی مناسب است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری-تحلیلی و با استفاده از نتایج مقالات داخلی و بین المللی که مبتنی بر ارزیابی چرخه عمر (LCA) و نتایج آنها که از نرم افزارهای تخصصی مانند DesignBuilder، EnergyPlus و One Click LCA انجام شده اند، به بررسی نقش مصالح بومی و صنعتی در کاهش انتشار کربن پرداخته است. یافته های مطالعات مورد بررسی نشان می دهد که مصالح سنتی مانند خشت، چوب و کاهگل در مقایسه با مصالح صنعتی همچون بتن و فولاد کربن تجسم یافته بسیار کمتری دارند و در برخی موارد می توانند تا ۷۸٪ کاهش انتشار کربن را موجب شوند. همچنین استفاده از مصالح بازیافتی، خاکستر بادی و خاک فشرده به عنوان جایگزین از راهکارهای موثر در جهت معماری پایدار و ساختمانهای کم کربن محسوب می شوند. بر اساس جمع بندی پژوهش های مرورشده توجه به مصالح بوم آورد، طراحی اقلیمی و بهره گیری از فناوری هایی مانند BIM از اصلی ترین مسیرهای دستیابی به ساختمانهای صفر کربن در اقلیم گرم و خشک است.

کلیدواژه ها:

ساختمان صفر کربن ، اقلیم گرم و خشک ، مسکونی ، مصالح ساختمانی ، کربن تجسم یافته