بررسی مولفه های کالبدی موثر مدارس ابتدایی بر رشد هوش فضایی کودکان

محیط های آموزشی در دوره ابتدایی نقش مهمی در رشد شناختی ادراکی و ذهنی کودکان ایفا می کنند و کیفیت کالبدی مدارس می تواند بر توانایی های ذهنی دانش آموزان به ویژه هوش فضایی تاثیر مستقیم داشته باشد. هوش فضایی به توانایی ادراک، تجسم، تحلیل و سازماندهی روابط فضایی میان اشیا و محیط اشاره دارد و یکی از مهم ترین ابعاد شناختی موثر بر خلاقیت، حل مسئله، جهت یابی و تفکر طراحی محسوب می شود. از این رو توجه به ویژگی های کالبدی محیط های آموزشی و نحوه تاثیر آنها بر رشد هوش فضایی کودکان به یکی از موضوعات مهم در حوزه معماری آموزشی و روان شناسی محیطی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی مولفه های کالبدی موثر مدارس ابتدایی بر رشد هوش فضایی کودکان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی با رویکرد کیفی است که بر پایه مطالعات کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که مولفه هایی همچون خوانایی فضایی، سازماندهی مناسب محیط، انعطاف پذیری فضایی، تنوع عملکردی، نور طبیعی، ارتباط با طبیعت، مقیاس انسانی، کیفیت رنگ و محرک های بصری، فضاهای باز آموزشی، مسیرهای حرکتی و تجربه های چند حسی از مهم ترین عوامل کالبدی موثر بر رشد هوش فضایی کودکان هستند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که محیط های آموزشی کودک محور، منعطف و تعاملی می توانند موجب تقویت ادراک فضایی، افزایش خلاقیت، بهبود جهت یابی و ارتقای توانایی های شناختی کودکان شوند.

کلیدواژه ها:

مولفه کالبدی ، مدارس ، مدارس ابتدایی ، هوش فضایی ، کودکان