بازشناسی مولفه های معماری و تفکیک جایگاه آنها در فرآیند طراحی و اجرا مطالعه موردی معماری سبز و پایدار

هدف پژوهش این پژوهش با هدف شناسایی مولفه های کلیدی معماری سبز و معماری پایدار تبیین وجوه اشتراک و افتراق میان این دو رویکرد و تحلیل جایگاه عملکردی مولفه های آنها در فرآیند طراحی و اجرای پروژه های معماری انجام شده است. پرسش ها و اهداف اصلی پژوهش پرسش اصلی پژوهش آن است که مولفه های اصلی معماری سبز و پایدار کدام اند و این مولفه ها در چه سطوحی از طراحی و اجرا ایفای نقش می کنند یافته ها نشان داد معماری سبز عمدتا در سطح فنی و زیست محیطی طراحی و ساخت متمرکز است و به کاهش مصرف انرژی مصالح بومی و طراحی اقلیمی توجه دارد. در مقابل، معماری پایدار با رویکردی کل نگر مولفه های فرهنگی اقتصادی و اجتماعی را از مرحله مفهوم پردازی تا بهره برداری نهایی در بر می گیرد. روش تحقیق این پژوهش به روش کیفی از نوع اسنادی - تحلیلی و با رویکرد تطبیقی انجام شده است. داده های پژوهش از منابع علمی مرتبط گردآوری و تحلیل محتوایی آنها برای استخراج مولفه ها و مقایسه جایگاه آنها در فرآیند طراحی و اجرا به کار گرفته شد. نتایج: نتایج نشان داد هرچند معماری سبز و پایدار دارای هم پوشانی هایی اند اما تفاوت های بنیادینی در گستره مفهومی و دامنه اثرگذاری دارند؛ معماری سبز به عنوان بخشی از معماری پایدار بر مولفه های زیست محیطی و فنی تمرکز دارد، در حالی که معماری پایدار چارچوبی جامع تر برای تحقق توسعه پایدار از ابعاد اجتماعی اقتصادی و فرهنگی ارائه می دهد در نتیجه تاکید بر تمایز مفهومی و عملکردی این دو رویکرد در سیاست گذاری ها و آموزش معماری ضروری است و طراحی پروژه های معماری باید مرحله مند و با به کارگیری ترکیبی از هر دو دسته مولفه انجام گیرد تا بیشترین تاثیر را در مسیر توسعه پایدار داشته باشد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، معماری سبز ، مولفه های طراحی و اجرا