کاربست اصول معماری پایدار در ارتقای کیفیت زیست محیطی و عملکردی فضاهای سبز شهری

معماری پایدار و طراحی فضای سبز شهری به عنوان دو رکن اساسی توسعه پایدار نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت زیست محیطی، سلامت عمومی و افزایش تاب آوری شهرها در برابر بحران های اقلیمی ایفا می کنند. این مقاله با رویکرد تحلیلی و تطبیقی، ضمن تبیین مبانی نظری معماری پایدار و فضای سبز شهری به بررسی نمونه های موفق داخلی پارک ملت مشهد و منطقه سه (اصفهان) و جهانی (سنگاپور و کپنهاگ) می پردازد. نتایج نشان می دهد کاربست اصولی مانند استفاده از گیاهان بومی، مدیریت هوشمند منابع آب و انرژی، طراحی اقلیم پاسخ و مشارکت مردمی می تواند تا ۵۰ درصد مصرف منابع را کاهش داده و رضایت شهروندان را به طور معناداری افزایش دهد (نظرپور، ۱۴۰۱؛ سجادی و جعفری تهرانی ۱۴۰۱).

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، فضای سبز شهری ، توسعه پایدار ، انرژی ، اقلیم ، اکولوژی