تحلیل طراحی اقلیم محور فضاهای نیمه باز مدارس و تاثیر آن بر تعاملات اجتماعی، کیفیت محیطی و تاب آوری اجتماعی مطالعه موردی: مدارس بندرعباس

در اقلیم گرم و مرطوب جنوب ایران به ویژه در شهر بندرعباس شرایط اقلیمی نامساعد مانند گرمای شدید، رطوبت بالا و تابش مستقیم خورشید استفاده بهینه از فضاهای باز مدارس را با چالش مواجه کرده است. این شرایط می تواند منجر به کاهش تعاملات اجتماعی، افت کیفیت محیطی و تضعیف تاب آوری اجتماعی در محیط های آموزشی گردد. این پژوهش با هدف تحلیل نقش طراحی اقلیم محور فضاهای نیمه باز مدارس در ارتقاء تعاملات اجتماعی، بهبود کیفیت محیطی و افزایش تاب آوری اجتماعی در مدارس شهر بندرعباس انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی با رویکرد کیفی است و از طریق مرور منابع کتابخانه ای و تحلیل تطبیقی نمونه های موردی داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری راهکارهای طراحی اقلیم محور مانند استفاده از سایه بان های سبک، تهویه طبیعی، مصالح بومی و طراحی منعطف فضاهای نیمه باز می تواند تاثیر بسزایی در بهبود کیفیت محیطی، ارتقاء تعاملات اجتماعی و افزایش تاب آوری اجتماعی در مدارس این منطقه داشته باشد. این نتایج می تواند به عنوان مبنایی برای توسعه الگوهای طراحی انسان محور در مدارس مناطق با اقلیم گرم و مرطوب ایران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

طراحی اقلیم ، محور فضاهای نیمه باز ، تعاملات اجتماعی ، کیفیت محیطی ، تاب آوری اجتماعی ، بندرعباس