ارزیابی بعد از بهره برداری مدارس ابتدایی: ایران یکپارچه سازی مبحث ۱۹ و ۲۲ مقررات ملی ساختمان برای بهره وری انرژی و رضایت کاربران

این پژوهش عملکرد مدارس ابتدایی ایران را از منظر بهره وری انرژی مبحث ۱۹ و نگهداری ساختمان مبحث ۲۲ با استفاده از ارزیابی بعد از بهره برداری (PE) بررسی می کند. مطالعه در ۲۰ مدرسه ابتدایی دولتی تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ با رویکرد ترکیبی کمی کیفی انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های پاسخ دهنده، اندازه گیری مصرف انرژی و چک لیست های مبحث ۲۲ جمع آوری شد. تحلیل با نرم افزار SPSS v۲۶ نشان داد که ۶۵٪ مدارس از استانداردهای مبحث ۱۹ فراتر رفته اند (میانگین ۲۲۰ کیلووات ساعت متر مربع سال) و تنها ۳۵٪ به استانداردهای نگهداری مبحث ۲۲ پایبند بودند. رضایت کاربران به دلیل تهویه ضعیف و نور ناکافی پایین بود. راحتی حرارتی (۵/۲۸)، نور (۵/۳۱) تحلیل ANOVA نشان داد مدارس جدیدتر عملکرد بهتری دارند. رگرسیون نشان داد طراحی، عایق بندی و نگهداری ۴۸٪ واریانس رضایت را تبیین می کنند. یافته های کیفی بر تهویه ضعیف و محدودیت بودجه تاکید داشتند. خلاهای پژوهشی شامل نبود داده های بلندمدت، دستورالعمل های یکپارچه و ارزیابی های کاربر محور است. پیشنهادات شامل اصلاح سیاست ها، آموزش، نگهداری و گسترش POE در سطح ملی است.

کلیدواژه ها:

ارزیابی بعد از بهره برداری ، مبحث ۱۹ ، مبحث ۲۲ ، بهره وری انرژی ، رضایت کاربران ، مدارس ابتدایی