راهکارهای نوین پدافند غیر عامل در ارتقاء تاب آوری بناهای فرهنگی و تاریخی در برابر بارهای انفجاری

حفاظت از بناهای فرهنگی و تاریخی در برابر تهدیدات غیر طبیعی مانند بارهای انفجاری که می تواند منجر به تخریب فیزیکی عناصر سازه ای و آسیب های جدی به پی ها شود مسئله ای حیاتی است که نیازمند راهکارهای نوین پدافند غیر عامل است. این پژوهش با روش تحلیلی توصیفی و مطالعه اسنادی به بررسی این سوال اصلی می پردازد که چگونه می توان تاب آوری ابنیه فرهنگی را در برابر امواج و نفوذ ناشی از انفجار فراتر از ضوابط ملی رایج ارتقاء داد؟ هدف از این تحقیق تدوین چارچوب های طراحی سازه ای برای مقابله با دو عامل اصلی تخریب موج انفجار محیطی و اصابت مستقیم و ارائه راهکارهای نوین پدافند غیر عامل است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که صرفا تکیه بر مقررات ملی (مانند مبحث ۲۱) کافی نیست و پیشنهادهایی چون احداث سازه های بتنی محدب پیرامونی با هدف دفع و شکستن موج انفجار، استفاده از بتن مافوق مقاوم با عملکرد بالا (AMUHPC) برای مقابله با نفوذ پرتابه ها و همچنین ضرورت توجه به انفجارات زیرزمینی و تحلیل پاسخ دینامیکی سازه (SDOF) جهت جلوگیری از پدیده تشدید در فونداسیون به عنوان راهکارهای کلیدی و موثر برای ارتقاء تاب آوری این سرمایه های ملی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

پدافند غیر عامل ، تاب آوری سازه ای ، بناهای فرهنگی ، بارهای انفجاری ، پناهگاه