مقایسه روشهای عددی شروع ترک و رشد آن در دالهای بتنی مجوف با اعمال ۳ نوع شرایط تکیه گاهی و اعمال بارگذاری گسترده

دالهای مجوف جزو سیستم های جدید و مدرن در اجرای سقف های بتنی محسوب می شوند. کاهش هزینه تمام شده این سقف ها باعث شده مورد توجه بسیاری از سازندگان قرار بگیرند. در واقع با کاهش بار مرده سقف، مقاومت ساختمان در برابر زلزله بیشتر خواهد شد. هدف از تحقیق حاضر بررسی و مقایسه روش های عددی شروع ترک و رشد آن در دال های بتنی مجوف با اعمال ۳ نوع شرایط تکیه گاهی (ساده، مفصلی و گیردار) و اعمال بارگذاری گسترده می باشد. این مطالعه در گروه پژوهش های کاربردی و به صورت تحلیلی انجام شده است. روش گردآوری داده ها کتابخانه ای و تحلیلی بوده است. در این بخش با در نظر گرفتن یک نمونه دال مجوف تحت شرایط بارگذاری مشخص، با استفاده از روش اجزاء محدود و مدل سازی عددی ترک ها توسط نرم افزار آباکوس، به یک نمونه مدل سازی پایه دست خواهیم یافت. نتایج نشان داد در شرایط بارگذاری گسترده توزیع تنش ها به صورت یکنواخت تر است و تفاوت بین SCC و CDP کمتر دیده می شود. در این حالت مدل SCC به دلیل سادگی و پایداری عددی نتایج قابل قبولی ارائه می دهد و می تواند رفتار کلی دال را به خوبی پیش بینی کند. مدل CDP هر چند دقت بیشتری دارد اما تفاوت عملکرد با SCC در این حالت کمتر است. در تکیه گاه گیردار شرایط مرزی سخت تری ایجاد می شود که باعث تجمع تنش و پیچیدگی بیشتر رفتار بتن در نواحی تکیه گاهی می شود. مدل CDP در این شرایط توانایی شبیه سازی دقیق تر آسیب های ناشی از محدودیت حرکت ها را دارد و توزیع ترک ها و تمرکز تنش ها را بهتر نشان می دهد. مدل SCC ممکن است نتواند به اندازه کافی تنش های موضعی و پیچیدگی رفتار را نمایش دهد. در تکیه گاه مفصلی و ساده شرایط آزادی حرکت بیشتر است و تنش ها به صورت نسبی یکنواخت تر توزیع می شوند، در نتیجه تفاوت نتایج SCC و CDP کمتر است.

کلیدواژه ها:

شروع ترک دال بتنی ، مجوف ، شرایط تکیه گاهی ، اعمال بارگذاری گسترده