مدلسازی اثر یکنواختی مصالح سنگی بر سختی و مقاومت بتن با رویکرد کاربرد در پروژه های شهری ژئوتکنیکی

در پروژه های ژئوتکنیکی، شهری کیفیت مصالح سنگی نقش تعیین کننده ای در رفتار مکانیکی بتن و عملکرد سازه های زیرسطحی دارد. یکی از پارامترهای مهم در این زمینه یکنواختی دانه بندی مصالح سنگی است که می تواند به طور مستقیم بر سختی و مقاومت فشاری بتن تاثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف مدل سازی اثر یکنواختی مصالح سنگی بر سختی و مقاومت بتن با رویکرد کاربرد در پروژه های شهری ژئوتکنیکی انجام شده است. روش تحقیق از نوع تحلیلی-تجربی بوده و با بهره گیری از داده های آزمایشگاهی و روابط تجربی موجود، تاثیر شاخص یکنواختی دانه بندی بر مدول ارتجاعی و مقاومت فشاری بتن بررسی شده است. در این مطالعه، تغییرات توزیع دانه ای به عنوان متغیر ورودی و پارامترهای مکانیکی بتن به عنوان خروجی مدل در نظر گرفته شده اند. نتایج نشان می دهد که افزایش یکنواختی دانه بندی در محدوده بهینه، موجب بهبود تراکم پذیری، افزایش سختی و ارتقای مقاومت فشاری بتن می شود، در حالی که عدم یکنواختی شدید منجر به کاهش انسجام ساختاری و افت عملکرد مکانیکی خواهد شد. همچنین مدل پیشنهادی قابلیت استفاده در ارزیابی کیفی مصالح سنگی در پروژه های عمرانی شهری و بهینه سازی طرح اختلاط بتن در کاربردهای ژئوتکنیکی را دارد.

کلیدواژه ها:

تجهیزات ، کنترلی ، تصمیم گیری چندمعیاره ، مدیریت عمرانی