ارزیابی اثرات اجتماعی و اقتصادی سیستم های حمل و نقل شهری پایدار

حمل و نقل شهری پایدار به عنوان یکی از محورهای اصلی توسعه شهری نقشی فراتر از کاهش ترافیک و آلودگی ایفا می کند و به عنوان ابزاری راهبردی برای ارتقای کیفیت زندگی شهروندان شناخته می شود. این پژوهش با هدف ارزیابی اثرات اجتماعی و اقتصادی سیستم های حمل و نقل پایدار به مرور مطالعات داخلی و بین المللی پرداخته و تلاش کرده است تا تصویری جامع از پیامدهای این رویکرد ارائه دهد. نتایج نشان می دهد که حمل و نقل پایدار علاوه بر کاهش مصرف انرژی و هزینه های خانوار زمینه ساز افزایش بهره وری شهری و رونق فعالیت های اقتصادی پیرامونی است. از سوی دیگر این سیستم ها با ایجاد فرصت های برابر برای دسترسی به خدمات و مشاغل، کاهش نابرابری فضایی و ارتقای سلامت عمومی به عنوان یک سیاست عدالت محور در شهرها عمل می کنند. با این حال چالش هایی همچون کمبود منابع مالی، ضعف در مشارکت شهروندان و غلبه نگاه فنی بر ابعاد اجتماعی و فرهنگی مانع تحقق کامل اهداف پایداری شده اند. پژوهش حاضر بر ضرورت یکپارچه سازی سیاست های حمل و نقل با برنامه ریزی کاربری زمین و توسعه اقتصادی، تامین منابع مالی پایدار و مشارکت فعال شهروندان تاکید دارد. همچنین پیشنهاد می شود استفاده از شاخص های بین المللی مانند SUTI برای پایش مستمر عملکرد شهرها در دستور کار قرار گیرد تا حمل و نقل پایدار بتواند به عنوان یک راهبرد کلان در مسیر توسعه شهری پایدار عمل کند.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل پایدار شهری ، توسعه شهری پایدار ، عدالت اجتماعی و فضایی