بررسی مقاومت خمشی دالهای بتنی در صورت استفاده از سنگدانه های بازیافتی

تولید و انباشت روز افزون ضایعات سنگ گرانیت سبب ترغیب پژوهشگران به استفاده از این ضایعات در تولید بتنهای سازگار با محیط زیست جهت کاهش اثرات زیست محیطی مخرب شده است. در این پژوهش به بررسی آزمایشگاهی استفاده از ضایعات سنگ گرانیت در بتن خودتراکم مسلح به الیاف فولادی پرداخته شده است. برای ارزیابی خواص بتن تازه و سخت شده از آزمایش جعبه شکل، مقاومت خمشی تیر کوچک و مقاومت خمشی دالهای بتنی تک لایه استفاده شده است. نتایج آزمایشها بر روی بتن تازه نشان داده است که بتن خودتراکم الیافی ساخته شده قابلیت عبور و کارایی مطلوبی داشته و تمامی طرحهای اختلاط در محدوده قابل قبول قرار گرفته اند. از طرفی استفاده از سنگدانه های گرانیتی بازیافتی سبب بهبود خصوصیات بتن سخت شده نیز شده است. استفاده همزمان از سنگدانه های گرانیتی و الیاف فولادی سبب افزایش مقاومت خمشی نمونه ها شده است. نتایج نمونه های بدون الیاف نشان داده است که اضافه نمودن ۲۰ و ۴۰ درصد سنگدانه گرانیتی بجای ریزدانه سبب افزایش ۱۴.۲۸ و ۱۶.۶۶ درصدی در مقاومت خمشی تیر و ۱۴.۷۸ و ۳۴.۷۸ در مقاومت خمشی دال های تک لایه شده است. در تیرهای بدون الیاف فولادی بلافاصله پس از رخدادن اولین ترک شکست ترد اتفاق افتاده است اما با افزایش درصد الیاف فولادی مورد استفاده در نمونه ها شکل پذیری افزایش یافته و نوع شکست بصورت خمشی شکل پذیر رخ داده است.

کلیدواژه ها:

سنگدانه بازیافتی ، الیاف فولادی ، دال تک لایه ، مقاومت خمشی