بررسی رفتار لرزه ای سازه های مدفون در شرایط بار دینامیکی با استفاده از ژئوگرید

در این پژوهش رفتار لرزه ای سازه های مدفون در خاک مسلح به ژئوگرید تحت بارهای دینامیکی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از روش اجزای محدود در محیط نرم افزار ABAQUS برای مدل سازی عددی استفاده شد. در طراحی مدل پارامترهایی همچون ضخامت جداره، تعداد لایه های ژئوگرید، عمق استقرار و نوع خاک به عنوان متغیرهای اصلی در نظر گرفته شدند. برای صحت سنجی شبیه سازی نتایج عددی با داده های آزمایشگاهی معتبر مقایسه شد. یافته ها نشان دادند که افزایش تعداد لایه های ژئوگرید می تواند منجر به کاهش محسوس جابجایی و تنش در جداره سازه های مدفون شود. همچنین افزایش ضخامت جداره و عمق استقرار نقش مهمی در ارتقای پایداری و کاهش اثرات بار دینامیکی داشتند. بررسی تاثیر نوع خاک نیز بیانگر آن بود که خاک های سخت تر عملکرد بهتری در کاهش تغییر شکل و تنش از خود نشان می دهند. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که به کارگیری ژئوگرید به عنوان یک راهکار مقاوم سازی می تواند رویکردی موثر در بهبود عملکرد لرزه ای و کاهش آسیب پذیری سازه های مدفون تحت بارهای دینامیکی باشد.

کلیدواژه ها:

سازه های مدفون ، ژئوگرید ، بار دینامیکی ، روش اجزای محدود ، رفتار لرزه ای