مروری بر تاریخچه و کاربرد انواع میراگر اصطکاکی و تاثیر آن بر عملکرد لرزه ای سازه های فولادی

در روشهای مرسوم طراحی ساختمانها در برابر زلزله مقاومت ساختمان به کمک ترکیبی از سختی شکل پذیری و میرایی تامین می شود. از این رو امروزه استفاده از میراگرهای انرژی به منظور کاستن از صدمات سازهای در حین وقوع زلزله جایگاه ویژه ای در طراحی و مقاوم سازی سازه ها یافته اند. میراگرهای وابسته به تغییرمکان به دو دسته میراگرهای تسلیمی و اصطکاکی تقسیم می شوند که با توجه به نصب و تعویض نسبتا ارزان و ساده سیستم های اصطکاکی نسبت به سیستم های تسلیمی دارای مزیت بیشتری هستند. مهمترین پارامتر در طراحی میراگرهای اصطکاکی انتخاب بار لغزش بهینه می باشد که تاثیر بسزایی در عملکرد قاب های مجهز به سیستم های جاذب اصطکاکی دارد. در تحقیق حاضر رفتار انواع میراگرهای اصطکاکی را مورد بررسی قرار گرفته شده است. با انتخاب مقادیر مختلف بار لغزش و با تعریف مفهوم ضریب رفتار روش های مناسب برای طراحی میراگرهای اصطکاکی می توان مطرح نمود. بدین منظور قاب های فولادی با ترازهای ارتفاعی مختلف با انجام تحلیل های دینامیکی غیر خطی باید مورد ارزیابی و بررسی قرار گیرند. نتیجه آنکه کاربرد انواع میراگرهای اصطکاکی سبب کاهش اثر بار دینامیکی در سازه شده و در نهایت سبب قرار گرفتن تغییر مکان سازه در محدوده مجاز شده و پایداری سازه را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

سازههای فولادی ، قاب فولادی ، میراگر اصطکاکی ، رفتار لرزه ای