بررسی اثر دیافراگم بتنی در عملکرد سازه های قاب های خمشی فولادی در برابر خرابی پیشرونده

بسیاری از سازه های موجود به دلیل عدم در نظر گرفتن برخی از بارهای احتمالی از جمله بار انفجار در طراحی ها در مقابل چنین بارهایی آسیب پذیر می باشند و لذا می بایست مقاومت آن ها در برابر چنین بارهایی افزایش یابد. به هنگام وقوع انفجار انرژی بسیار سریع به صورت های مختلف نظیر نور، گرما، صدا و یا یک موج ضربه ای منتشر می شود. خرابی ناشی از موج ضربه ای می تواند به دو صورت اثرات مستقیم ناشی از انفجار و اثرات ناشی از خرابی پیش رونده اتفاق بیفتد. با در نظر گرفتن شرایط مذکور ایمن سازی اعضای سازه ای در مقابل اثرات ناشی از انفجار از اهمیت قابل توجهی برخوردار است که در خصوص سازه هایی که به لحاظ اهمیت کاربری یا موقعیتی ویژه توجه بسیار ضروری را می طلبد. در این تحقیق برای بررسی خرابی پیشرونده در سازه های فولادی با سیستم سقف کامپوزیت تحت اثر بار انفجار از روش مطالعات کتابخانه ای و از نرم افزار المان محدود Abaqus جهت مدلسازی استفاده گردید. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که افزایش ضخامت دال سقف کامپوزیت به منظور افزایش سختی آن تاثیر کمی در مقابل بار انفجار و خرابی پیشرونده بر روی سازه داشته و این در حالی است که در سقف کامپوزیت استفاده از تیر فرعی با ضخامت دال، کم تاثیر بیشتری دارد. همچنین این پژوهش نشان داد با تقویت تیرهای اصلی مقاومت سازه در برابر بار انفجار و خرابی پیشرونده بیشتر می شود و انفجار در مجاورت ستون های کناری بحرانی ترین ناحیه برای خرابی پیشرونده در سازه است.

کلیدواژه ها:

خرابی پیشرونده ، بار انفجار ، سقف کامپوزیت ، سازه فولادی ، Abaqus