شکل گیری کانی های مخرب و غیر مخرب در فرایند سخت شدن بتن

برای سازه های بتنی در محیط هایی که در معرض آب قرار دارند حمله سولفات عامل اصلی تخریب عملکرد بتن است. این مقاله به تجزیه و تحلیل منابع موجود در مورد واکنش های شیمیایی و اثرات تبلور فیزیکی حمله سولفات به مواد پایه سیمان می پردازد و مکانیسم های تخریب بتن خورده شده را خلاصه می کند. عوامل محیطی، خارجی مانند دما، رطوبت، غلظت و نوع محلول های سولفات، چرخه های تر و خشک، چرخه های انجماد و ذوب، اثرات اتصال کلرید و جریان های سرگردان به طور قابل توجهی بر حمله سولفات به بتن تاثیر می گذارند. حمله های سولفاتی و اثرات مخرب آن با شکل گیری کلیه های ثانویه به ویژه اترنژیت همراه با فازهای انبساطی در سیمان و بتن انجام می شود. اترنژیت اولیه فورا چند ساعت بعد از آماده شدن بتن تازه شکل می گیرد که همراه با گیرش سیمان بوده و انبساط های آن تاثیر منفی در حالت پلاستیک بر بتن ندارد. تشکیل اترنژیت های تاخیری یا دیر ظهور در سن های بالای بتن های سخت شده باعث اتساع ناهمگن در بتن و ایجاد شکاف و پوست اندازی در بتن می شود.

کلیدواژه ها:

تشکیل اترنژیت ، حملات سولفاتی