بازیافت هوشمند مصالح ساختمانی رویکردی نوین برای کاهش پسماند و توسعه پایدار در ایران

صنعت ساختمان یکی از مهمترین منابع تولید پسماند در جهان است که سهم آن از کل پسماندهای جامد به ۳۰ تا ۴۰ درصد می رسد. در ایران سالانه بیش از ۴۰ میلیون تن ضایعات ساختمانی تولید می شود که کمتر از ۱۰ درصد آن بازیافت می گردد. این پژوهش با توجه به رشد شهرنشینی، افزایش هزینه های مواد اولیه و چالش های زیست محیطی، به بررسی روش های نوین بازیافت مصالح ساختمانی پرداخته است. با تحلیل داده های میدانی از پروژه های بین المللی و مرور مقالات علمی معتبر، فناوری های روز، بازیافت، چالش های فنی، مدیریتی و مدل های اقتصادی اجرای این طرح ها ارزیابی شده است. یافته ها نشان می دهد که فناوری های هوشمند جداسازی مصالح می توانند راندمان بازیافت را به بیش از ۹۰ درصد برسانند. همچنین در صورت اجرای بهینه، دوره بازگشت سرمایه در واحدهای بازیافت صنعتی به کمتر از ۲/۵ سال کاهش می یابد. این مطالعه با ارائه راهکارهای بومی سازی امکان پیاده سازی این فناوری ها در ایران را بررسی می کند. چنین راهبردهایی نه تنها کاهش پسماند بلکه صرفه جویی اقتصادی و حفظ محیط زیست را نیز به دنبال خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

بازیافت هوشمند مصالح ساختمانی ، توسعه پایدار ، بازیابی منابع ، کاهش پسماند