اولویت بندی عوامل تاخیر در ساختمان های بلندمرتبه با استفاده از روش AHP و TOPSIS

پیشرفت فناوری و توسعه صنعت ساخت و ساز به افزایش پروژه های بلندمرتبه در کشور به ویژه در استان مازندران منجر شده است؛ با این حال این پروژه ها غالبا با چالش تاخیر در اجرا مواجه اند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل تاخیر در ساختمان های بلندمرتبه، تجاری ابتدا مهم ترین عوامل را استخراج و در قالب گروه های منشا بروز تاخیر دسته بندی کرد سپس با بهره گیری از روش تحلیل سلسله مراتبی رتبه بندی عوامل تعیین شد و در ادامه میزان اثرگذاری هر یک از عوامل بر هزینه، زمان و کیفیت پروژه با روش تاپسیس مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که عوامل مالی همچون ضعف مالی پیمانکاران و تاخیر در تخصیص منابع مالی از سوی کارفرمایان بیشترین تاثیر را بر تاخیر پروژه دارند. پس از آن تخصیص ناکافی منابع انسانی، تجهیزاتی و ماشینی نیز نقش مهمی ایفا می کند اگرچه کمبود کلی منابع بر روند اجرا تاثیر دارند اما نحوه تخصیص منابع از اهمیت بیشتری برخوردار است. در مقابل حوادث غیرمترقبه و شرایط آب و هوایی کمترین تاثیر را بر تاخیرات دارند، همچنین نقش پیمانکاران و سازندگان به عنوان دسته ای اثرگذار بر تاخیرات پروژه ها تثبیت شد. بنابراین برای کاهش تاخیرات تمرکز بر بهبود مدیریت مالی، افزایش نظارت بر عملکرد پیمانکاران و تخصیص بهینه منابع اساسی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تاخیر ، ساختمان های بلندمرتبه ، پروژه های عمرانی ، مدیریت مالی ، پیمانکار ، تخصیص منابع