تحلیل ساختار فضایی محله و ظرفیت سازگاری با تغییرات اقلیمی

تغییرات اقلیمی با پیامدهای خشکسالی، افزایش تابش، طوفان های گرد و غبار و ریزگردها و خشک شدن دریاچه ها و تالاب ها امروزه مهم ترین و جدی ترین چالشی است که حیات بشری را در کره زمین تهدید می کند. شدت وزش بادهای ۱۲۰ روزه، خشکی محیط، خشک شدن تالاب هامون و معضل ریزگردها، نبود پوشش گیاهی مطلوب و تابش شدید خورشید موجب عدم آسایش اقلیمی در منطقه سیستان گردیده است و این منطقه را به یکی از آسیب پذیرترین پهنه ها در برابر تغییرات اقلیمی تبدیل کرده است که شرایط موجود و حالت فوق بحرانی ضرورت ارتقای سازگاری محلات در برابر تغییرات اقلیمی را بیش از پیش آشکار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی ساختار فضایی محله و ظرفیت سازگاری آن با تغییرات اقلیمی در یک دوره ۲۰ ساله در محله بیرجندی ها شهر زابل انجام شده است. این مقاله از نظر هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت توصیفی-تحلیلی بوده است. ارزیابی و تحلیل ساختار فضایی محله در سه سال منتخب دوره ۲۰ ساله (۱۳۷۸ - ۱۳۸۸ - ۱۳۹۸)؛ شاخص های تابش و سایه اندازی با استفاده از شبیه سازی سه بعدی در Sketchup تحلیل شده است. یافته ها و ارائه شبیه سازی پیشنهادی بهینه نشان می دهد که اصلاح تدریجی ساختار فضایی محله، ارتفاع ساخت و سازها و ایجاد سایه اندازی موثر می تواند ظرفیت سازگاری محله با تغییرات اقلیمی را افزایش دهد و اثرات نامطلوب تابش و شرایط محیطی را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

تغییرات اقلیمی ، سازگاری ، محله ، سیستان