ادغام شاخصهای اقلیمی در طرح شهرهای جدید مطالعه تطبیقی اندیشه و پرند

رشد شهرهای جدید در ایران در بسیاری از موارد بدون ادغام کامل داده ها و شاخص های اقلیمی انجام می شود؛ موضوعی که می تواند پیامدهایی همچون افزایش مصرف انرژی، کاهش آسایش حرارتی و آسیب پذیری در برابر تغییرات اقلیمی را به همراه داشته باشد. این پژوهش با رویکرد ترکیبی کمی-کیفی و بر پایه تحلیل اسنادی، پردازش داده های اقلیمی و مشاهدات میدانی میزان و کیفیت به کارگیری مطالعات اقلیمی را در دو شهر جدید اندیشه و پرند بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که پرند به دلیل بهره گیری از داده های به روزتر و گسترش هدفمند فضاهای سبز در مقایسه با اندیشه هماهنگی بیشتری با شرایط اقلیمی داشته است. در مقابل، شهر جدید اندیشه در طراحی، منظر، جانمایی بافت و بهره گیری از تهویه طبیعی نیازمند بازنگری اساسی است. بر این اساس، مقاله راهکارهایی در سه سطح کوتاه مدت (پایش داده ها و ارتقای سامانه های هیدرومتری)، میان مدت (بهبود شبکه فضای سبز و مدیریت رواناب) و بلندمدت (تدوین دستورالعمل های طراحی اقلیمی در اسناد طرح) ارائه می دهد. یافته ها می توانند به عنوان مبنای سیاست گذاری و تصمیم گیری در برنامه ریزی شهرهای جدید و افزایش تاب آوری اقلیمی آنها مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

مطالعات اقلیمی ، شهرهای جدید ، طراحی شهری ، تاب آوری اقلیمی ، اندیشه ، پرند