راهکارهای طراحی همساز با اقلیم در شهر چابهار

بخش ساختمان با مصرف حدود ۴۰ درصد از کل انرژی جهان یکی از حوزه های پر مصرف انرژی و مسئول انتشار حدود ۳۰ درصد از گازهای گلخانه ای است. با توجه به چالش های مربوط به کاهش انرژی گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی کاهش مصرف انرژی در ساختمان ها و در عین حال حفظ شرایط آسایش حرارتی در فضاهای داخلی، موضوعی ضروری و فوری برای اغلب کشورهاست. از این رو توجه به اقلیم و همسازی با آن موضوع بسیار مهمی در فرآیند طراحی ساختمان های با مصرف انرژی کم و آسایش بالا محسوب می شود هدف پژوهش حاضر شناخت شرایط اقلیمی شهر چابهار و ارائه راهکارهایی برای طراحی همساز با اقلیم در این شهر است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر ادبیات پژوهی و تحلیل داده های آب و هوایی شهر چابهار در یک دوره ۱۰ ساله (۱۳۹۶-۱۳۸۷) است. یافته های پژوهش نشان داد که پارامترهای اصلی اقلیمی شهر چابهار شامل دمای بالای هوا در اغلب اوقات سال، ۳ ماه خیلی گرم، ۴ ماه گرم، ۱ ماه اندکی گرم، ۲ ماه آسایش و ۲ ماه اندکی خنک، رطوبت نسبی بالا (حدود ۵۲.۵ تا ۸۰.۵ درصد)، نوسان دمایی پایین در طول سال و طی ساعات شبانه روز، ساعات آفتابی زیاد در طول سال، عدم بروز یخبندان و وزش بادهای دریا به ساحل است. با آگاهی از این عوامل اقلیمی در مقاله حاضر راهکارهای طراحی همساز با اقلیم با دو هدف کلی کاهش رطوبت و تعدیل دمای بالای محیط در سه مقیاس کلان (بافت)، میانه تک بنا و خرد جزء فضا و عناصر و جزئیات ساختمانی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

طراحی اقلیمی ، آسایش حرارتی ، اقلیم گرم و مرطوب ، شهر چابهار