بررسی عملکرد لرزه ای سازه های بتنی مرکزگرا چند تکه با رویکرد طراحی مبتنی بر عملکرد

سازه های بتنی چند تکه به دلیل ویژگی های اجرایی، حمل و نقل، سهولت نصب و امکان بهینه سازی رفتار سازه ای در سال های اخیر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته اند. با این حال رفتار لرزه ای این نوع سازه ها تحت تاثیر ناحیه اتصال قطعات، میزان پیوستگی و نحوه انتقال نیرو میان بخش های مختلف همچنان یکی از چالش های مهم در طراحی مبتنی بر عملکرد است. در این پژوهش عملکرد لرزه ای یک سیستم بتنی مرکزگرا چند تکه با فرض اتصال صلب نسبی میان قطعات، تحت تحلیل های غیرخطی استاتیکی و تاریخچه زمانی مورد ارزیابی قرار گرفت. به منظور بررسی رفتار عضو، شاخص هایی نظیر منحنی ظرفیت، تغییر مکان، بام، دریفت بین طبقه ای، سختی جانبی و انرژی هیسترزیس استخراج شد. نتایج نشان داد که وجود ناحیه اتصال اگرچه موجب کاهش جزئی در سختی اولیه می شود اما در صورت طراحی مناسب می تواند موجب حفظ ظرفیت باربری و کنترل تغییر مکان در سطوح عملکرد قابل قبول شود. همچنین مشخص شد که رفتار پس الاستیک سازه به طور مستقیم به کیفیت اتصال و نحوه توزیع لنگر در ناحیه وصله وابسته است. بر اساس نتایج، می توان گفت که سازه های بتنی چند تکه در صورت طراحی مناسب قابلیت دستیابی به سطوح عملکرد مطلوب در برابر زلزله را دارند و می توان از آن ها در چارچوب طراحی مبتنی بر عملکرد استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

سازه بتنی چندتکه ، عملکرد لرزه ای ، طراحی مبتنی بر عملکرد ، تحلیل غیرخطی ، دریفت ، انرژی هیسترزیس