بررسی سیستماتیک تاثیرات ترکیب پودر شیشه و میکروسیلیس به عنوان مواد مکمل سیمانی بر مقاومت فشاری و دوام بتن

بار زیست محیطی بالای ناشی از تولید سیمان پرتلند به دلیل مصرف بالای انرژی و انتشار قابل توجه گاز (CO۲) نیاز مبرمی به یافتن جایگزین های پایدار در صنعت ساخت و ساز دوچندان کرده است. این مطالعه به بررسی سیستماتیک بر استفاده ترکیبی از پودر شیشه ضایعاتی (WGP) و میکروسیلیس (MS) به عنوان مواد سیمانی مکمل سیمانی (SCM) برای افزایش مقاومت فشاری و دوام بتن ارائه می دهد. یک طرح اختلاط ترکیبی شامل ۱۰% GP و MS بر اساس وزن سیمان پیشنهاد شده است که از اثرات هم افزایی واکنش پذیری پوزولانی و رفتار پرکننده بهره می برد. نتایج حاصل از مطالعات تجربی اخیر نشان می دهد که فعالیت پوزولانی میکروسیلیس (MS) و پودر شیشه (WGP) در صورت آسیاب ریز به طور قابل توجهی در افزایش تولید ژل (C-S-H) نقش دارند و ریزساختار بتن را بهبود می بخشند و تخلخل را به ویژه در ناحیه انتقال بین سطحی (ITZ) کاهش می دهند. بر این اساس می توان استدلال نمود که ترکیب انتخاب شده باعث افزایش مقاومت فشاری اولیه تا ۴۵ مگاپاسکال در ۷ روز و مقاومت بلندمدت بیش از ۵۵ مگاپاسکال در ۲۸ روز می شود همچنین این ترکیب دوام افزایش یافته و مقاومت بیشتری در برابر نفوذ کلرید، حمله سولفات و تخریب محیط زیست از خود نشان می دهد. از منظر پایداری این ترکیب مصرف سیمان را تا %۱۲ کاهش می دهد و به کاهش %۱۵ ردپای کربن، بهبود مدیریت ضایعات شیشه و کاهش هزینه های نگهداری در طول عمر کمک می کند. نتایج بررسی ها استفاده از بتن مخلوط WGP-MS را به عنوان یک راه حل عملی، مقرون به صرفه و سازگار با محیط زیست در تولید بتن های پایدار نسل جدید معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

مکمل سیمان ، پودر شیشه ، میکروسیلیس ، مقاومت فشاری بتن ، دوام بتن