بررسی فنی و اقتصادی جایگزینی آرماتور با الیاف پلیمری در روسازیهای بتنی - مطالعه موردی پتروشیمی لورچ

خاک منطقه پارسیان در جنوب ایران حاوی مواد خورنده ای نظیر کلر و سولفات است، به همین دلیل استفاده از روسازیهای متداول بتنی مسلح به آرماتور فولادی با مشکلات خوردگی و کاهش دوام مواجه می شود. به منظور رفع این چالش بررسی گزینه های جایگزین در دستور کار قرار گرفته و در نتیجه با بررسی عملکرد فنی و اقتصادی روسازیهای بتنی تقویت شده با الیاف پلیمری، بتن الیافی به عنوان جایگزین جهت استفاده در روسازیهای بتنی پتروشیمی لورچ انتخاب شده است. روش تحقیق شامل مرور آیین نامه های مرتبط، تهیه الیاف برای اجرای نمونه های آزمایشی، انجام آزمایش های کنترل کیفیت (اسلامپ، مقاومت فشاری ۷ و ۲۸ روزه و بررسی ترکهای سطحی) است. نتایج آزمایش ها نشان داد که عملکرد نمونه ها در محدوده قابل قبول و منطبق با الزامات فنی پروژه قرار دارد. تحلیل اقتصادی انجام شده نیز حاکی از آن است که استفاده از بتن الیافی می تواند در روسازیهای سبک صرفه جویی هزینه ای در حدود ۵۰ تا ۶۶ درصد، و در روسازیهای سنگین صرفه جویی حدود ۲۷ تا ۵۹ درصد ایجاد کند. با توجه به مزایای اجرایی از جمله حذف عملیات آرماتوربندی و تسریع فرآیند ساخت و همچنین دوام بالاتر در محیط های خورنده، به کارگیری الیاف پلیمری پلی پروپیلن به عنوان جایگزین آرماتور فولادی در روسازیهای بتنی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

روسازی بتنی ، الیاف پلیمری ، پلی پروپیلن ، بتن مسلح شده با الیاف پلیمری ، بتن مسلح شده با آرماتور ، مقایسه فنی و اقتصادی