تحلیل خطر لرزه ای تعینی شهر مشهد مقدس با استفاده از سیستم استنتاج فازی

تحلیل خطر لرزه ای تعینی با استفاده از الگوریتم های فازی یکی از روش های پیشرفته و نوین برای ارزیابی خطر زلزله در مناطق مختلف است. این روش به ویژه برای شهرهایی مانند مشهد که در مناطق لرزه خیزی زیاد قرار دارند بسیار مفید است. در تمامی داده های مورد استفاده در این تحلیل مانند مکان، بزرگی و سایر ویژگی های مرتبط با زمین لرزه همواره عدم قطعیت وجود دارد. شناسایی این عدم قطعیت ها و نحوه در نظر گرفتن آن ها در روش های مختلف تحلیل خطر می تواند نشان دهنده دقت و قابلیت اعتماد آن روش ها در ارزیابی خطر لرزه ای باشد. در این زمینه منطق فازی به عنوان یک ابزار مفید هم برای تصمیم گیری در حل مسائل و هم برای مدل سازی عدم قطعیت ها، مورد استفاده قرار می گیرد. هدف اصلی تحلیل خطر زمین لرزه پیش بینی شدت حرکات قوی زمین در یک بازه زمانی مشخص و در یک مکان معین است. شهر مشهد با مختصات ۳۶/۳۰ عرض جغرافیایی و ۵۹/۶۰ طول جغرافیایی در نزدیکی گسل های فعال و در معرض خطر زلزله های شدید قرار دارد. در این پژوهش ابتدا گسل های فعال منطقه در محدوده ۲۰۰ کیلومتری شهر مشهد جمع آوری و ۱۵ گسل فعال در منطقه برای انجام تحلیل خطر انتخاب شدند. سپس تحلیل خطر تعینی با استفاده از روش های مرسوم انجام و پس از آن با استفاده از الگوریتم فازی نتایج مقایسه گردید. در روش قطعی مرسوم از ۳ رابطه کاهندگی استفاده گردید و با میانگین گیری بین آن ها بیشینه شتاب افقی زمین حاصل شد. نتایج حاصله نشان از دقت بالای الگوریتم دارد.

کلیدواژه ها:

تحلیل خطر تعینی ، الگوریتم فازی ، شهر مشهد ، روش های نوین