ارزیابی اثرات میانقابهای مصالح بنایی بر رفتار لرزه ای سازه های بتن آرمه

میانقابهای بنایی از اجزای غیر اصلی ولی تاثیرگذار در رفتار لرزه ای سازه های بتن آرمه به شمار می آیند. با وجود آنکه نقش سازه ای برای آنها در نظر گرفته نمی شود شواهد ناشی از زلزله های گذشته نشان می دهد که حضور میانقاب ها می تواند به طور چشمگیری سختی جانبی سازه را افزایش داده و در عین حال شکل پذیری آن را کاهش دهد. در دهه های اخیر، مدل های متعددی برای بررسی برهم کنش میان قاب بتن آرمه و میانقاب بنایی توسعه یافته اند که اغلب تمرکز آنها بر توصیف دقیق پاسخ سازه ای سیستم مرکب قاب-میانقاب بوده است. با این حال در عمل و به ویژه در ایران طراحی و اجرای سازه های بتن آرمه معمولا بدون در نظر گرفتن اثر میانقاب ها صورت می گیرد و آیین نامه زلزله ایران (استاندارد ۲۸۰۰) صرفا با در نظر گرفتن کاهش ۲۰ درصدی دوره تناوب، سازه سعی در لحاظ کردن این اثر دارد؛ موضوعی که به دلیل تنوع در تعداد، نوع مصالح، رفتار مکانیکی و وجود بازشو در میانقاب ها نمی تواند بیانگر واقعیت دقیق رفتار آنها باشد. در این پژوهش، اثر حضور میانقاب های بنایی و بازشوهای موجود در آنها بر عملکرد لرزه ای سازه های بتن آرمه بررسی شده است. هدف از این مطالعه تحلیل دقیق تر برهم کنش قاب و میانقاب، ارزیابی تغییرات سختی، شکل پذیری و ظرفیت لرزه ای سیستم در حضور میانقاب ها و تحلیل میزان دقت فرضیات آیین نامه ای در شرایط متنوع اجرایی می باشد.

کلیدواژه ها:

میانقاب ، بنایی ، قاب بتن آرمه ، برهم کنش قاب و میانقاب ، شکل پذیری سازه ، تحلیل غیرخطی