توسعه پایدار شهری با رویکرد مهندسی سازه و مدیریت بحران

توسعه پایدار شهری در عصر حاضر با چالش های متعدد و پیچیده ای از جمله افزایش جمعیت، شهرنشینی، تغییرات اقلیمی و مخاطرات طبیعی مواجه است. این پژوهش با هدف بررسی نقش مهندسی سازه و مدیریت بحران در تحقق توسعه پایدار شهری انجام شده است. رویکرد تلفیقی این پژوهش بر اهمیت طراحی سازه های مقاوم و انعطاف پذیر در کنار سیستم های کارآمد مدیریت بحران به عنوان مولفه های اساسی تاب آوری شهری تاکید می کند. یافته های این مطالعه نشان می دهد که نگرش سیستمی و یکپارچه به زیرساخت های شهری، کاربرد فناوری های نوین در طراحی سازه ها، استفاده از سیستم های هوشمند پایش و هشدار سریع، مشارکت اجتماعی و برنامه ریزی چندسطحی مدیریت بحران می تواند به کاهش آسیب پذیری و افزایش تاب آوری شهرها منجر شود. نتایج همچنین بیانگر ضرورت سیاست گذاری منسجم و هماهنگی بین بخشی میان متخصصان مهندسی سازه، برنامه ریزان شهری و مدیران بحران برای دستیابی به توسعه پایدار شهری است.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، شهری ، مهندسی سازه ، مدیریت بحران ، تاب آوری ، شهری ، زیرساخت های حیاتی