نقش مصالح نوین و بومی در بهسازی لرزه ای و توسعه پایدار شهری

مقاله حاضر به بررسی نقش مصالح نوین و بومی در بهسازی لرزه ای و توسعه پایدار شهری می پردازد. با توجه به قرارگیری بخش وسیعی از ایران در پهنه های با خطر بالای زلزله و وجود بافت های فرسوده شهری، بهسازی لرزه ای ساختمان ها با رویکرد پایداری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این پژوهش ضمن بررسی انواع مصالح نوین مقاوم در برابر زلزله همچون کامپوزیت های پلیمری، بتن های الیافی و مصالح هوشمند به مطالعه مصالح بومی و سنتی نظیر خشت، آجر و چوب پرداخته شده است. همچنین روش های تلفیقی و نوآورانه برای ارتقای عملکرد مصالح بومی و سازگاری آنها با نیازهای بهسازی لرزه ای معرفی گردیده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که استفاده هوشمندانه از ترکیب مصالح نوین و بومی در بهسازی لرزه ای نه تنها موجب افزایش ایمنی سازه ها می شود، بلکه به کاهش هزینه ها، صرفه جویی در مصرف انرژی و حفظ ارزش های فرهنگی و هویتی شهر کمک شایانی می کند.

کلیدواژه ها:

بهسازی لرزه ای ، مصالح نوین ، مصالح بومی ، توسعه پایدار شهری ، مقاوم سازی