خلاصه استاتیکی غیر خطی سازه های دیاگرید با استفاده از المانهای مورب

سیستمی کارآمد برای افزایش سختی و مقاومت جانبی ساختمان های بلند مرتبه در برابر بارهای لرزه ای هستند. این پژوهش به بررسی اثر تغییر زاویه المان های مورب بر رفتار لرزه ای سازه های دیاگرید فولادی با استفاده از تحلیل استاتیکی غیر خطی پوش آور پرداخته است. هدف این مطالعه تحلیل تاثیر زوایای مختلف بر تنش ها، سختی، شکل پذیری، اضافه مقاومت و دریفت طبقات است. پنج مدل با زوایای ۵۴، ۶۹، ۷۵، ۷۸ و ۸۱ درجه در یک ساختمان ۲۴ طبقه با ارتفاع هر طبقه ۳.۴ متر طراحی و با نرم افزار SAP۲۰۰۰ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که زاویه ۶۹ درجه با برش پایه نهایی ۵۴۸۴۶ کیلونیوتن بالاترین مقاومت را دارد؛ در حالی که افزایش زاویه تنش های نرمال و تعداد مفاصل پلاستیک را افزایش می دهد و زوایای کمتر دریفت یکنواخت تری ایجاد می کنند. این یافته ها پتانسیل بالای سیستم دیاگرید را تایید کرده و بر اهمیت انتخاب زاویه بهینه در طراحی لرزه ای تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سازه دیاگرید ، تحلیل استاتیکی غیر خطی ، زاویه المان مورب ، عملکرد لرزه ای ساختمان بلندمرتبه ، سختی الاستیک ، شکل پذیری ، دریفت طبقات