ارزیابی سازه قاب خمشی متوسط بتن مسلح با استفاده از آیین نامه ۲۸۰۰ و روش استاتیکی خطی نشریه ۳۶۰

در این مقاله یک ساختمان ۶ طبقه بتن آرمه با سیستم قاب خمشی، متوسط به منظور ارزیابی لرزه ای تحت دو روش تحلیل استاتیکی خطی براساس آیین نامه ۲۸۰۰ و نشریه ۳۶۰ مورد بررسی قرار گرفته است. معیارهای اصلی ارزیابی شامل کنترل پذیرش ستون ها، ظرفیت خمشی تیرها و نسبت بهره برداری ستون ها (DCR) برای سطوح خطر ۱ و ۲ در سطح های عملکردی ایمنی جانی و آستانه فروریزش می باشد. همچنین توزیع نیروی جانبی در ارتفاع سازه برای هر دو روش تحلیل مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که تفاوت در روش توزیع نیروی جانبی منجر به تغییراتی در مقادیر نیروهای داخلی اعضا شده و این اختلاف در سطح عملکردی ایمنی جانی مشاهده می شود. ارزیابی ظرفیت خمشی تیرها و ستون ها بیانگر آن است در برخی از مقاطع مقادیر به دست آمده نزدیک به حدود مجاز آیین نامه ای بوده و در مواردی نیاز به اصلاح یا تقویت در طراحی وجود دارد. همچنین بررسی مقادیر DCR نشان داد که در برخی ستون ها از حدود مجاز فراتر رفته و باید در طراحی مجدد مورد توجه قرار گیرد. نتایج این تحقیق بر اهمیت انتخاب صحیح روش تحلیل و توجه دقیق به معیارهای پذیرش اعضا مطابق با آیین نامه ها در بهبود عملکرد لرزه ای سازه ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طراحی لرزه ای بر پایه عملکرد سازه بتنی ، تحلیل استاتیکی خطی ، آیین نامه ۲۸۰۰ ، نشریه ۳۶۰