نقش مدیریت شهری بر بازآفرینی بافتهای فرسوده منطقه ۱۲ شهرداری تهران

با توجه به اینکه توسعه شهری در دهه های آخر قرن بیستم با رشد فرآیند شهرنشینی اغلب بدون برنامه ریزی توام بوده است این حقیقت به مشکلات بسیاری با توجه به ساختار شهرها دامن زده است. بافتهای فرسوده شهری از جمله چالش برانگیزترین مسائل در فضای شهری تهران به شمار می رود که موجبات عدم سازمان، تعادل و بی برنامگی حیات شهری را فراهم آورده است. این پدیده به دلیل پیچیدگی در ماهیت و دلیل بروز در ابعاد مختلف و نمود اقتصادی، اجتماعی و محیطی و همچنین پیچیدگی در فرآیندهای مدیریتی و مواجهه با این چالش از جمله به دلیل تعدد نهادهای مدیریتی درگیر به عنوان چالشی پیچیده در حوزه سیاست گذاری عمومی شناخته می شود هدف پژوهش تحلیل بازآفرینی بافتهای فرسوده منطقه ۱۲ با رویکرد مدیریتی است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی از نظر ماهیت تحلیلی و از نظر روش کیفی کمی است. جامعه آماری را کارشناسان تشکیل داده است. روش نمونه گیری از نوع گلوله برفی است. اطلاعات تحقیق از طریق روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه از نوع سوالات بسته است. برای تحلیل داده ها از مدل پانل دلفی استفاده شده است. نتایج نشان می دهد وضعیت معیارها در نقش مدیریت شهری بر بازآفرینی بافتهای فرسوده منطقه ۱۲ شهرداری تهران نامطلوب است و بیشترین معیارها امتیاز کمتر از میانگین عدد ۳ را به دست آورده اند. در مجموع از میان ۱۹ معیار ۱۷ معیار در وضعیت نامطلوب و ۲ معیار در وضعیت مطلوب قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی بافت فرسوده ، مدیریت شهری ، تهران ، منطقه ۱۲