فضاهای نوآورانه با مصالح زوال پذیر و الگوهای مدولار طراحی داخلی در عصر اقتصاد چرخشی

اقتصاد چرخشی به عنوان یک پارادایم نوین در تقابل با الگوی خطی «استخراج - تولید - دفع»، فرصتهای بی سابقه ای برای بازتعریف بنیادین طراحی داخلی ایجاد کرده است. این مقاله به بررسی هم آوایی سه مفهوم کلیدی می پردازد: فضاهای نوآورانه، مصالح زوال پذیر و الگوهای مدولار با اتخاذ رویکردی بین رشته ای و با تکیه بر روش تحقیق کیفی و مطالعه موردی. این نوشتار نشان می دهد که چگونه ترکیب طراحی برای «جداسازی» با مصالح زیستی و سیستم های مبتنی بر ماژول می تواند به محیط های داخلی، پاسخگو، کم پسماند و دارای هویت زیبایی شناختی بدیل منجر شود. این مقاله با بررسی سه مطالعه موردی معاصر شامل سیستم مبلمان لینوم تیوب در آلمان، ماده ورق گرین ایج در سوئد و پروژه مسکونی آرچیکارت لایف هاوس در ایتالیا چارچوبی عملیاتی برای طراحان داخلی ارائه می دهد. یافته ها حاکی از آن است که موفقیت این رویکرد مستلزم بازنگری در زنجیره تامین، روش های اتصال و ذهنیت مصرف کننده است. در پایان، چارچوب «سه باز» شامل بازاندیشی، جایگزینی و بازگشت به عنوان الگویی عملیاتی پیشنهاد می شود. این پژوهش نشان می دهد که گذار از طراحی خطی به طراحی چرخشی نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت حرفه ای و اخلاقی برای طراحان داخلی در دهه های پیش رو است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد چرخشی ، طراحی داخلی ، مصالح زوال پذیر ، طراحی مدولار ، طراحی برای جداسازی ، معماری پایدار