تحلیل تطبیقی تحولات معماری دوره صفویه در ایران با دوره رنسانس در اروپا

دوره صفویه در ایران و دوره رنسانس در اروپا هر دو شاهد شکوفایی های چشمگیر در معماری بودند. با این حال این دو دوره مهم بر پایه جهان بینی ها، اهداف و مبانی اساسی متفاوتی شکل گرفتند و در مسیرهای جداگانه ای پیش رفتند. این پژوهش با رویکردی تطبیقی زمینه های تاریخی، ویژگی های سبکی متمایز و دیدگاه های حاکم بر معماری این دو دوره را بررسی و تحلیل می کند. دوره رنسانس نیز نقطه عطفی در تاریخ اروپا به شمار می آید دورانی که با نوزایی علمی و هنری همراه بود و بر بازگشت آگاهانه به اصول کلاسیک یونان و روم باستان و بازآفرینی آنها در قالبی نو استوار شد. روش پژوهش تطبیقی-تحلیلی و مبتنی بر مقایسه میان دو دوره است. یافته ها نشان می دهد که هر دو دوره از اوج های مهم تاریخ معماری هستند و در هر دو معماری ابزاری برای نمایش قدرت به شمار می رفت؛ با این حال، معماری صفویه بر معنویت شیعی و درونگرایی تاکید دارد در حالی که معماری رنسانس بر انسان گرایی، عقلانیت و نظم کلاسیک استوار است.

کلیدواژه ها:

معماری صفویه ، معماری رنسانس ، تحولات تاریخی ، معماری ایران ، اروپا